Dictionaries | References
अं

अंधळ्या कारण दीपाचें न पडे जाण

अंधळ्या मनुष्यास कांहींच दिसत नसल्यामुळें त्यास काळोखहि सारखाच व उजेडहि सारखाच. तेव्हां त्याला काळोखांतहि दिव्याचा कांहीं उपयोग नाहीं. ‘ अंधळ्या हातीं दिवा । देऊनि काय करावा । ’ -ज्ञा १३. किमिष्टमन्नं खरसूकराणां किं रत्नहारो मृगपक्षिणांच । अन्धस्य दीपो बधिरस्य गीतं मूर्खस्य किं शास्त्रकथाप्रसंगः ॥ -सुर. १७३.८६१.

Related Words

पासंगास न पुरणें-न लागणें   नांव न घेणें   काळीज काढून टाकले तरी विश्र्वास न येणें   न न   बाकी न ठेवणें   पाऊल मागें न देणें   चुना पानाला न लागणें   न हिन्दुर्न यवनः।   भवति न भवति   वर-वरं प्राणत्यागो न पुनरधमानामुपगमः।   सांगेल तें कारण आणि बांधील तें तोरण   पुराणामित्येव न साधु सर्वम्‌।   ठेवी पोट साफ, पाय उष्‍ण, नेहमी गार मस्‍तक जाण, मग वैद्याची गरज सोड, हित तेंच समज   चोर चोरीसे गया, तो हेरी फेरीसे न गया   देवळांत काशाची घंटा टांगली, आवाज न निघे कदाकाळीं   हात पसरी तो हातारी, न देईल तो भिकारी   नीच व्यसनीं बुडतां निंदिति दैवासि न स्वकर्मातें॥   न करत कांहीं, वाईट शिकूं पाही   कोणावरहि जो प्रीति न करी, त्‍यावर कोणी लोभ न धरी   साप न म्हणावा बापडा, नवरा न म्हणावा आपला   मनगट-मण (न) गट चावणें-चावून घेणें   असतांना दैव बरं, बुडवितांही न मरे   चिंता वाहतां बहुत, कर्ज न फिटे निश्र्चित   शब्दाबाहेर पाऊल न टाकणें   न घे ऐकून कोणाचें, कान फार बधीर त्याचे   अभिमान आणि अज्ञान, तरुणपणीं नासाडी जाण   रावा-जों जों रावा पढे, तों तों पिंजर्‍यांत पडे   गळीं पडे काम, तर खर्ची पदरचा दाम   आला हाकारा, टाकला पसारा, घर तेरा न मेरा   योग्यता-योग्यतेनें मिळवी, तें दैवावर न घालवी   चोरी, चहाडी, शिंदळकी (न करावी)   शब्द खालीं पडूं न देणें   शय्या पाळीतां आणिकेसी न रमे कांताः   सारखे-सारखे सारखे, कोणी न पारखे   न दिसती तारांगणें   तुला न मला, घाल कुत्र्याला   उपकार करणें, त्याची बढाई न सांगणें   कोणी आपले दोष न छेडी, त्‍याचें पुन्हां आचरण करी   जें न निघे संबंधीं तें निघे जेरबंदीं   जाणून अपराध करी, त्‍यास क्षमा न करी   सब छोडे मेरा रब न छोडे   विंदाण-न   बुळीद-न   न पुरे माझ्या गारीं, कोठला माधुकरी   जेथें बसे जांभूळवाही, तेथें तन उठूं न पाही   कुपणि-न   चांगले करी, त्‍याचें भय न धरी   कवाध र न   बहु कामें एका हातीं, सिद्धीस न जातीं   मुलाचे लाड करावे, लाडानें वेडे न करावे   अति गरीब आणि अति द्रव्यवान यांस बुद्धि देतां न घेत जाण   अंधळ्या   अपराध नसतां कांहीं क्षमेचें कारण नाहीं   अर्द हांव जाण, अर्द शेजारचो रवळु जाण   अल्प अपराध जरी घडे, केल्या चाकरीवर पाणी पडे   असतां लहान, थोरा अडवी जाण   आकाश गडगडे, पाणी पडे   आपल्या चाडें, पासली पडे   आर्जवी मंडळीहून, आत्मप्रीति अधिक जाण   उल्लाचाक कळ्ळेलो उत्रांमोल जाण   कर्ज काढून करणें सण, हे दुःखाचें कारण   कारण   खटपटीवीण प्रतिष्‍ठा जाण   जिकडचे तिकडे वळे, कणकीचें गळूं गळूं पडे   जिव्हा करी चहाडी आणि पायीं पडे बिडी   जो जो जयाचा घेतला गुण, तो तो म्‍यां गुरु केला जाण   जों जों तोता (रावा) पढे, तों तों पिंझरेमें पडे   जों जों राघू बोले तों तों अधिक पिंजर्‍यांत पडे   तें नाहीं ललाटीं, आणि पाऊस पडे शेताकांठीं   द्रव्य देऊन मित्र जोडे, समयीं उपयोगे न पडे   दौड-दौड चले, गीर पडे   धीरे धीरे उघडे, जशी बाजारी किंमत पडे   नवरा मरो कीं नवरी मरो, उपाध्याला दक्षिणेशीं (चें) कारण   पत्रास _   प्रपंची जो सावधान, तोच परमार्थ करील जाण   बाबाच्या माळयावर मुडे, त्याच्या पडपानें मी पडे   मूर्खाचें अंतःकरण, उथळ असतें जाण   रावा-जों जों रावा पढे, तों तों पिंजर्‍यांत पडे   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP