Dictionaries | References

असतां लहान, थोरा अडवी जाण

एखादी लहान गोष्ट सुद्धां जेव्हां एखाद्या मोठ्या गोष्टीचा प्रतिकार करते तेव्हां म्हणतात. तुलना- हत्तीला अंकुश केवढा लागतो.

Related Words

लहान   जाण   लहान तोंडीं मोठा घांस   असतां लहान, थोरा अडवी जाण   लहान मुलाच्या भाषणास, ऐकावें सावकाश   असतां लहान घट, दिसती जाड कांठ   पोळीला आणि चोळीला कोणी लहान नाहीं   हरहर म्हण्टले जायते जाण आसात, खणिक उडी मारतलो कोण आसा ! हरहर म्हणपी जायते असत पण खणींत उडी एकल्यानच मारुक जाय   चालत बोलत असतां   रति-रति इतकी दरज असतां शत्रूस बळ फार येतें   लहान-लहान तें छान, मोठें तें खोटें   अल्प धन थोर मन, नाश न होय स्वहित जाण   जाण   इष्ट मित्र खरे, असतां दूर बरे   लहान मूर्ति पण थोर कीर्ति   आईचा निवाडा, लहान मुलाला पांगुळगाडा   द्रव्य असतां भय प्राप्त, नसल्या दुःखव्याप्त   ऊन पडले असतां वाळवण घातले पाहिजे   असतां पैशाची पूर्णता, नसे मित्रांची न्यूनता   असतां सूर्याचें तेज, दीपापुढें निस्तेज   उल्लाचाक कळ्ळेलो उत्रांमोल जाण   अनुभव मूर्खा शिकवी ज्ञान न शिके तो शतमूर्ख जाण   आर्जवी मंडळीहून, आत्मप्रीति अधिक जाण   मोठया वार्‍यानें विझतो, अग्नि लहान असतांना तो   भुईचा लहान   गोड गोड बोलतो, लहान मोठ्या ठकवितो   कंठीं प्राण आणि मात्रा लहान   पाडयाला बाळगून शेतकी करुं नये व लहान मुलीला घेऊन प्रपंच करुं नये   चूल लहान ठेवणें, तर घर वाढविणें   अंतःकरणीं उपकारस्मरण हीच कृतज्ञता जाण   अल्प मनुष्य कोपे, लहान भांडें लौकर तापे   अति गरीब आणि अति द्रव्यवान यांस बुद्धि देतां न घेत जाण   हंसालागीं जें मिष्टान्न । तें न हंसीलागी जाण ॥   अभिमान आणि अज्ञान, तरुणपणीं नासाडी जाण   फुटकी सहाण, तुटकी वहाण नि बायको लहान नसावी । बारे नसावी ॥   मूर्खाचें अंतःकरण, उथळ असतें जाण   ठेवितां मोठी चूल घरीं, पिशवी लहान करी   सुवेळ-सुवेळीं दाम, दुप्पट जाण   खटपटीवीण प्रतिष्‍ठा जाण   पळी असतां हात कां पोळवावा?   एक असतां बळी, शंभराचे कान पिळी   असतां दिवसाची चलती, सर्व कामें चांगली होतीं   चांगली असतां संगत, जीव राहे सदा शांत   असतां तरुण कोंबडें, तया नावडे कोंढवाडे   असतां पतिव्रता सुंदरी, तिचा प्रकाश घरीं दारीं   असतां खरी स्तुति, समूळ विस्तारती   अंगीं असतां पराक्र, करूं नये हलकें काम   असतां सर्व गुणसंपन्न एक तरी राहतो दुर्गुण   असतां उघडे मागील दार, होती चोरी आणि परद्वार   असतां चांगली आघाडी, होती बरवी पिछाडी   अडवी   अंतःकरणीं उपकारस्मरण हीच कृतज्ञता जाण   अति गरीब आणि अति द्रव्यवान यांस बुद्धि देतां न घेत जाण   अंधळ्या कारण दीपाचें न पडे जाण   अनुभव नसतांची जाण व्यर्थ पुस्तकी ज्ञान   अनुभव मूर्खा शिकवी ज्ञान न शिके तो शतमूर्ख जाण   अभिमान आणि अज्ञान, तरुणपणीं नासाडी जाण   अर्द हांव जाण, अर्द शेजारचो रवळु जाण   अल्प धन थोर मन, नाश न होय स्वहित जाण   असतां वय लहान, बोल मोठे जाण   आर्जवी मंडळीहून, आत्मप्रीति अधिक जाण   आळस तो रोग जाण, तेणें जीवित्व होय क्षीण   उल्लाचाक कळ्ळेलो उत्रांमोल जाण   एक रात्र राहणें, गांव कांगे लहान   कंठीं प्राण आणि मात्रा लहान   खटपटीवीण प्रतिष्‍ठा जाण   चालत बोलत असतां   जाण   जो जो जयाचा घेतला गुण, तो तो म्‍यां गुरु केला जाण   ठेवी पोट साफ, पाय उष्‍ण, नेहमी गार मस्‍तक जाण, मग वैद्याची गरज सोड, हित तेंच समज   दृष्टि मोठी, पोट लहान   धा जाण आवयक कोण रडनार   नव जाण मोच्यांनी उदक पिले, एकलो कसा आनवाळो उरतलो?   प्रपंची जो सावधान, तोच परमार्थ करील जाण   पाहिले असतां   मनीं जाण होणें   मूर्खाचें अंतःकरण, उथळ असतें जाण   लहान   सुवेळ-सुवेळीं दाम, दुप्पट जाण   हरहर म्हण्टले जायते जाण आसात, खणिक उडी मारतलो कोण आसा ! हरहर म्हणपी जायते असत पण खणींत उडी एकल्यानच मारुक जाय   हंसालागीं जें मिष्टान्न । तें न हंसीलागी जाण ॥   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP