Dictionaries | References

असतां वय लहान, बोल मोठे जाण

१. एखादा मुलगा लहान असून त्याच्या मानानें फार शहाणपणाचें किंवा प्रौढास शोभणारें भाषण करूं लागला म्हणजे म्हणतात. तु० लहान मूर्ति पण थोर कीर्ति. २. एखादा मुलगा आपले वय न ओळखून मोठ्या माणसास प्रत्युत्तर देऊं लागला तर म्हणतात. तु०- लहान तोंडी मोठा घांस घेणें.

Related Words

लहान   लहान तोंडीं मोठा घांस   बोल बोलणें   अल्प कार्यीं मारी हाका, मोठे कार्यी राहे मुका   असतां लहान घट, दिसती जाड कांठ   पोळीला आणि चोळीला कोणी लहान नाहीं   हरहर म्हण्टले जायते जाण आसात, खणिक उडी मारतलो कोण आसा ! हरहर म्हणपी जायते असत पण खणींत उडी एकल्यानच मारुक जाय   बालकाचे बोल बोबडेः माता पिता आइकती कोडें   बोल-बोल करणें   रति-रति इतकी दरज असतां शत्रूस बळ फार येतें   चालत बोलत असतां   लहान-लहान तें छान, मोठें तें खोटें   बरी बोल बाचे, तुझें काय वेंचें?   डोळे (मोठे-एवढे-केवढे) करणें   अल्प धन थोर मन, नाश न होय स्वहित जाण   लहान मूर्ति पण थोर कीर्ति   इष्ट मित्र खरे, असतां दूर बरे   बोल ठेवणें-लावणें   सासरचे बोल, रेशमाच्या गांठी   ऊन पडले असतां वाळवण घातले पाहिजे   असतां पैशाची पूर्णता, नसे मित्रांची न्यूनता   पांढरा कागद, तरुण वय, डाग लागे निश्चय   उल्लाचाक कळ्ळेलो उत्रांमोल जाण   माणूस पाहून बोल, झाड पाहून घाव   जिचे मोठे कुले, तिला जन (जग) भुले   भुईचा लहान   मोठे कार्यीं अल्प यत्न चालत नाहीं   पोराचे बोबडे बोल, आईला अनमोल   अति गरीब आणि अति द्रव्यवान यांस बुद्धि देतां न घेत जाण   बोल बोलतां वाटे सोपें । करणी करतां टीर कांपे ॥   हंसालागीं जें मिष्टान्न । तें न हंसीलागी जाण ॥   बोलले बोल सिद्धीस नेणें   अंतःकरणीं उपकारस्मरण हीच कृतज्ञता जाण   अल्प मनुष्य कोपे, लहान भांडें लौकर तापे   चूल लहान ठेवणें, तर घर वाढविणें   बोलण्यांत बोल नाहीं, करण्यांत मेळ नाहीं   मोठे घरीं लेक द्यावी, भेटायची शिराणी   गोड गोड बोलतो, लहान मोठ्या ठकवितो   कंठीं प्राण आणि मात्रा लहान   बायकोचा बोल आणि चाटयाचा अंक कळत नाहीं   पाडयाला बाळगून शेतकी करुं नये व लहान मुलीला घेऊन प्रपंच करुं नये   असतां सर्व गुणसंपन्न एक तरी राहतो दुर्गुण   अंगीं असतां पराक्र, करूं नये हलकें काम   असतां खरी स्तुति, समूळ विस्तारती   असतां पतिव्रता सुंदरी, तिचा प्रकाश घरीं दारीं   असतां दिवसाची चलती, सर्व कामें चांगली होतीं   असतां तरुण कोंबडें, तया नावडे कोंढवाडे   चांगली असतां संगत, जीव राहे सदा शांत   एक असतां बळी, शंभराचे कान पिळी   असतां उघडे मागील दार, होती चोरी आणि परद्वार   अति गरीब आणि अति द्रव्यवान यांस बुद्धि देतां न घेत जाण   अर्द हांव जाण, अर्द शेजारचो रवळु जाण   असतां लहान, थोरा अडवी जाण   आर्जवी मंडळीहून, आत्मप्रीति अधिक जाण   उल्लाचाक कळ्ळेलो उत्रांमोल जाण   एक रात्र राहणें, गांव कांगे लहान   कंठीं प्राण आणि मात्रा लहान   खटपटीवीण प्रतिष्‍ठा जाण   गोडींत गोड, मुलाचे बोबडे बोल   चालत बोलत असतां   जो जो जयाचा घेतला गुण, तो तो म्‍यां गुरु केला जाण   दृष्टि मोठी, पोट लहान   प्रपंची जो सावधान, तोच परमार्थ करील जाण   पाहिले असतां   बारदेश-बारदेसकराची वय   बोल   मनुष्य जातीचें मोल कृतीच आहे ऐसें बोल   मूर्खाचें अंतःकरण, उथळ असतें जाण   लहान   वरमाय शिंदळ मग वर्‍हाडणीकडे काय बोल   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP