Dictionaries | References

उंच रडे शिंप्यापाशीं अन् नीच रडे शिंक्यापाशीं

(वायदेशी) उंच माणूस असला म्हणजे शिंप्याला त्याचे कपडे नीट शिवता येत नाही, तेव्हां तो शिंप्यापाशी तक्रार करीत बसतो
व ठेंगू माणूस असला म्हणजे त्याला शिंक्यावरचे काढता येत नाही
म्हणून तोहि तेथे धडपडत असतो. तेव्हां फार उंच किंवा ठेंगणें असणें दोन्ही वाईटच.

Related Words

उंच रडे शिंप्यापाशीं अन् नीच रडे शिंक्यापाशीं   नीच   भाजींत ढोकळा, अन् पांडया मोकळा   पोटांत नाहीं वाढ अन्‌ जीव करतो लाड   एकपुतीही रडे, सातपुतीही रडे, जिला काहीं नाहीं तीही रडे   करणें कुच, बोलणें उंच   नीच रतली रायासीं। तिसी कोण म्हणेल दासी। [लोह लागतां परिसासी। पूर्व स्थिति मग कैंची॥]   होळी नि शिमगा चैत्र अन् पाडवा   हेंकोंडा-हेंकोंडा कुनबी दुनला रांघे अन् त्याची बायको तीनदां रांघे   उत्तमाची सेवा नीकी हीनाची ओखटी नायकी " नीच सेवा विशेखीः अपयशरुपः   उंच टांक करून चालणें   एक पुती रडे, सातपुती डोळा नुघडे   खोट्याचे मढें तीन शेज पडे, त्‍याला कोण रडे?   सासूसाठीं रडे सून, बाई सुटलें मी काचांतून   कशासाठीं काय घडे, सासूसाठीं जांवई रडे   चोराची माय हृदयीं रडे   चोराची आई मडक्‍यांत तोंड घालून रडे   विलासाचें पोतें, अन् सव्वाहात रितें   अन्   धरायला डाहाळी अन्‌ बसायला सावली (नसणें)   लाज घातली भिजत, अन् अक्कल घातली शिजत   गाढवास दिला मान, गाढवानें केले उंच कान   उदकांतु हागिल्ले उंच येतां   उंच सखल जमीनीला चंदनाचा पाट   उंच घरापेक्षां लौकिक थोर आहे   शिवापूर-शिवापूरचा राया अन् आजूबाजूच्या आयाबाया   हातीं आला ताजवा, अन् सारा दिवस नागवा   आई आई बाबा आले, आले तुला खेळवायला अन् मला लोळवायला   शेत करतां हारकली अन् सारा देतां टराकली   नरशा जेवला घरीं, अन्‌ परशाची शिदोरी   खाजवयाला तुर्‍हाटी नाही अन्‌ कावळ्याला आवतण   बायको नाहीं पाहुणी अन् चरवी नाहीं ठेवणी   बाहेर चांदणें अन् घरांत अंधार   सजणें-सजलेलं सोंग मागें राहूं द्या अन्‍ माझें रेडकूं म्होरं नाचूं द्या   भूषण बदबदी, अन् अंबाडा खदखदी   दुण्या कामीं दुप्पट राबे अन्‍ चवली तिथें पावली लागे   उंदराला मारायला गेलों अन् गणपतीला लागलें   भूषण-भूषण भारी अन् बटव्यांत गारी (वाजवून पाहिलें तर खळखळ सारी)   एक लठ्ठया अन् बारा बिट्टया   कुठलें कुठें अन्‌ उठें उठें भेटे   देवीच्या भोप्या नाचतो अन्‍ दाणे गोळा करतो   राम तूं धणी, अन् शेजारीण पडली कणगीवाणी   लई-लई वटवट, अन् खाई मटमट   सांदीचं काढायचं अन् सदरेला मांडायचं   वासरुं होऊन प्यायला अन् गोर्‍हा होऊन उडायला उशीर नाहीं   घरांत भय घरकराचो अन्‌ रानांत भय वाघाचो   आपल्याखालीं जळत आहे अन् दुसर्‍याचें विझवण्यास पळत आहे   येतां जातां खाई अन् ताटीं बसल्या भूक नाहीं   घरचा माळी अन्‌ सहामासी पाणी घाली   माळी तशा बागा अन् कोळी तसा धागा   अन्   उंच   एकपुती रडे, सातपुती रडे   एक पुती रडे, सातपुती रडे, रात्रीं पाट लावला तीपण रडे   एकपुतीही रडे, सातपुतीही रडे, जिला काहीं नाहीं तीही रडे   कशाला कांहीं घडे, सासूसाठी जांवाई रडे   चोराची माय हृदयीं रडे   नित्य मरे, त्यास कोण रडे   नीच   मागें ना पुढें, कुत्रें घेऊन रडे   मीठवाला रडे, नारळवालाहि रडे   रोज मरे त्याला कोण रडे   सात ताड उंच   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP