Dictionaries | References

उल्लाचाक कळ्ळेलो उत्रांमोल जाण

(गो.) बोलतां येणार्‍याला शब्दाची, उत्तराची किंमत समजते.

Related Words

जाण   उल्लाचाक कळ्ळेलो उत्रांमोल जाण   मनीं जाण होणें   अल्प धन थोर मन, नाश न होय स्वहित जाण   प्रपंची जो सावधान, तोच परमार्थ करील जाण   जाण   ठेवी पोट साफ, पाय उष्‍ण, नेहमी गार मस्‍तक जाण, मग वैद्याची गरज सोड, हित तेंच समज   अर्द हांव जाण, अर्द शेजारचो रवळु जाण   आळस तो रोग जाण, तेणें जीवित्व होय क्षीण   अनुभव नसतांची जाण व्यर्थ पुस्तकी ज्ञान   आर्जवी मंडळीहून, आत्मप्रीति अधिक जाण   मूर्खाचें अंतःकरण, उथळ असतें जाण   अभिमान आणि अज्ञान, तरुणपणीं नासाडी जाण   सुवेळ-सुवेळीं दाम, दुप्पट जाण   असतां लहान, थोरा अडवी जाण   अनुभव मूर्खा शिकवी ज्ञान न शिके तो शतमूर्ख जाण   खटपटीवीण प्रतिष्‍ठा जाण   हंसालागीं जें मिष्टान्न । तें न हंसीलागी जाण ॥   अति गरीब आणि अति द्रव्यवान यांस बुद्धि देतां न घेत जाण   अंतःकरणीं उपकारस्मरण हीच कृतज्ञता जाण   असतां वय लहान, बोल मोठे जाण   जो जो जयाचा घेतला गुण, तो तो म्‍यां गुरु केला जाण   नव जाण मोच्यांनी उदक पिले, एकलो कसा आनवाळो उरतलो?   धा जाण आवयक कोण रडनार   अंधळ्या कारण दीपाचें न पडे जाण   येकांतीं लोकांतीं। स्त्रियांसीं भाषण। प्राण गेल्या जाण। करुं नये॥   हरहर म्हण्टले जायते जाण आसात, खणिक उडी मारतलो कोण आसा ! हरहर म्हणपी जायते असत पण खणींत उडी एकल्यानच मारुक जाय   मनीं जाण होणें   ठेवी पोट साफ, पाय उष्‍ण, नेहमी गार मस्‍तक जाण, मग वैद्याची गरज सोड, हित तेंच समज   उल्लाचाक कळ्ळेलो उत्रांमोल जाण   अंतःकरणीं उपकारस्मरण हीच कृतज्ञता जाण   अंधळ्या कारण दीपाचें न पडे जाण   अनुभव नसतांची जाण व्यर्थ पुस्तकी ज्ञान   अनुभव मूर्खा शिकवी ज्ञान न शिके तो शतमूर्ख जाण   अभिमान आणि अज्ञान, तरुणपणीं नासाडी जाण   अल्प धन थोर मन, नाश न होय स्वहित जाण   असतां लहान, थोरा अडवी जाण   असतां वय लहान, बोल मोठे जाण   आळस तो रोग जाण, तेणें जीवित्व होय क्षीण   धा जाण आवयक कोण रडनार   नव जाण मोच्यांनी उदक पिले, एकलो कसा आनवाळो उरतलो?   प्रपंची जो सावधान, तोच परमार्थ करील जाण   मूर्खाचें अंतःकरण, उथळ असतें जाण   सुवेळ-सुवेळीं दाम, दुप्पट जाण   हरहर म्हण्टले जायते जाण आसात, खणिक उडी मारतलो कोण आसा ! हरहर म्हणपी जायते असत पण खणींत उडी एकल्यानच मारुक जाय   हंसालागीं जें मिष्टान्न । तें न हंसीलागी जाण ॥   अंतःकरणीं उपकारस्मरण हीच कृतज्ञता जाण   अति गरीब आणि अति द्रव्यवान यांस बुद्धि देतां न घेत जाण   अंधळ्या कारण दीपाचें न पडे जाण   अनुभव नसतांची जाण व्यर्थ पुस्तकी ज्ञान   अनुभव मूर्खा शिकवी ज्ञान न शिके तो शतमूर्ख जाण   अभिमान आणि अज्ञान, तरुणपणीं नासाडी जाण   अर्द हांव जाण, अर्द शेजारचो रवळु जाण   अल्प धन थोर मन, नाश न होय स्वहित जाण   असतां लहान, थोरा अडवी जाण   असतां वय लहान, बोल मोठे जाण   आर्जवी मंडळीहून, आत्मप्रीति अधिक जाण   आळस तो रोग जाण, तेणें जीवित्व होय क्षीण   खटपटीवीण प्रतिष्‍ठा जाण   जाण   जो जो जयाचा घेतला गुण, तो तो म्‍यां गुरु केला जाण   ठेवी पोट साफ, पाय उष्‍ण, नेहमी गार मस्‍तक जाण, मग वैद्याची गरज सोड, हित तेंच समज   धा जाण आवयक कोण रडनार   नव जाण मोच्यांनी उदक पिले, एकलो कसा आनवाळो उरतलो?   प्रपंची जो सावधान, तोच परमार्थ करील जाण   मनीं जाण होणें   मूर्खाचें अंतःकरण, उथळ असतें जाण   सुवेळ-सुवेळीं दाम, दुप्पट जाण   हरहर म्हण्टले जायते जाण आसात, खणिक उडी मारतलो कोण आसा ! हरहर म्हणपी जायते असत पण खणींत उडी एकल्यानच मारुक जाय   हंसालागीं जें मिष्टान्न । तें न हंसीलागी जाण ॥   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP