Dictionaries | References

एकाच हाताचीं बोटें, पण सारीं सारखीं नसतात

एकाच कुलांतील, परिस्थितीला किंवा एकाच दर्जाची माणसें एकसारखी नसतात. त्यांच्यात डावा उजवा, लहान मोठा इ. भेद असतातच.

Related Words

एकाच हाताचीं बोटें, पण सारीं सारखीं नसतात   मिळवायचें सोपें, पण जिरवायचें-सांभाळा-वयाचें कठीण   ओवा म्हणतो मी आहे गुणी, पण माझ्यावर पितात पाणी   गांवचा दिवाळखोर, पण परगांवचा सावकार   लाविल्यास कांरे महारा कांटया, लाविल्या पण पाटिल, वार्‍यानें (उडून) गेल्या   शहाण्याचे खावे जोडे पण मूर्खाचे खाऊं नये पेढे   माणसाचा येवा बरा पण जावा खोटा   सांगतां येतें पण करवत नाहीं   दूध देखलें पण बडगा देखला नाहीं   पुरवली मीठ भाकरी, पण दुसर्‍याची नको चाकरी   हातोडा-हातोडयाचा घाव पडला म्हणजे कांचेचा चुरा होतो पण हिरा ऐरणींत शिरतो   उड्या बरा पण पड्या कठीण   बाईल मरो पण बैल जगो   गुलाबाला वास, पण कांटे शरीरास   पोटचें द्यावें पण पाठचें देऊं नये   दुनिया झुकती आहे पण झुकविणारा पाहिजे   एकाच जिभेने साखर खाणें किंवा विष्टा खाणें   मन पादशाही पण दैव गांडू   माणूस फिरलें तर फिरलें पण घराचें वासेहि फिरले   सुकुमार बिबी आणि चाबका जोगी, चाबुक तुटला पण वळ नाहीं उठला   आमचे घरी येऊं नका, आपले घरी जेऊं नका, उपाशी पण राहूं नका   काळ आला होता पण वेळ आली नव्हती   खिळे खातांना गोड वाटतात, पण हगतांना समजेल   तवाई पुरवते पण अवाई पुरवत नाही.   बारा बोटें, वर पागोटें   सारीं सोंगे येतात पण पैशाचें सोंग येत नाहीं   प्राणावर आलें होतें पण शेपटावर-बोटावर निभावलें गेलें   बहुत देखिले टिळेटाळे, पण चिखलास नाहीं पाहिले डोळे   आपल्या कानांत बोटें घातलीं असतां धडधड असा आवाज होतो तो कसला? तर रावण जळत आहे त्याचा   मस्तकावर कोड असलेलें चालेल पण मोडबनिया नको   घरावर नाहीं कौल पण पगडीचा कोण डौल   मला झंवा पण पाटलीण म्हणा (पाटिलबाबा)   भारा-भाराभर चिंध्या पण एक नाहीं धड   वेळ आली पण काळ नाहीं आला   माम्या मावशा आहे पण आईची सर कोणा नये   सर्व भेटावें पण लंगोटीयार भेटूं नये   घी गेलें पण ठामणें तर राहिलें   पवळ्याजवळ (शेजारीं) ढवळा बांधला वाण नाहीं पण गुण लागला   कांही नसो पण दादला पाटील असो   सोनें उत्तम पण कान खातें   शहाण्याचा व्हावें चाकर पण मूर्खाचा होऊं नये धनी   आहे रतन, पण पाहिजे जतन   मनाची नाहीं, पण जनाची तरी ठेवावी   सगळ्याचा वायदा चालतो पण पोटाचा वायदा चालत नाहीं   हाताचा हताळ पुरवतो पण तोंडाळ पुरवत नाहीं   जे माणस एकलो पण सांचो हशे, तेना पक्षमा परमेश्र्वर छेज   सुंभ जळलें पण पीळ निसवत नाहीं   गांड फाटे पण कपडा-धबला न फाटे   तेल जळे, पीडा टळे, पण ज्‍याचे जळे त्‍याला कळे   नको गे बाई! कोंकणांतलो घोव, सोंवळा (नेसणें) सोडून घेव पण निरोप देव   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP