Dictionaries | References

जो निगुर्‍या त्‍याचें तोंड सकाळी पाहूं नये

[निगुर्‍या=गुरुहीन] ज्‍या मनुष्‍याने गुरु केला नाही त्‍यास अपशकुनी समजावे. त्‍याचें तोंड सकाळी पाहिल्‍यास अशुभ मानावे. पूर्वी गुरुमुखाने विद्या, बोध घेण्याची सररहा प्रथा असे, तेव्हां वरील म्‍हण त्‍या दृष्‍टीने सयुक्तिकच आहे.

Related Words

तोंड   जो निगुर्‍या त्‍याचें तोंड सकाळी पाहूं नये   हात बाटवावा परंतु हाड बाटवूं नये   ऐकून घेत नाही, त्याला सांगू नये काहीं   गांडीत बोट घालूं नये, घातले तर हुंगूं नये, हुंगले तर सांगूं नये, सांगितले तर तेथे राहूं नये   गाजर खाऊन पाणी पिऊन सासरीं जावें-तोंड कडूं होतें   एक तोंड करणें   आपलें गमवूं नये, दुसर्‍यावर दोष ठेऊं नये   पोटचें द्यावें पण पाठचें देऊं नये   चालायला येण्यापूर्वी धांवण्याची हाव धरूं नये   होऊं नये कोणाची बायको आणि होऊं नये कोणाचा चाकर   भांडाच्या गांडीखालून जाऊं नये   हंसरा पुरुष आणि रडकी बायको यांचें तोंड पाहूं नये   हत्तीशीं वारगोळें करुं नये   साप म्हणूं नये बापडा आणि नवरा म्हणूं नये आपला   ज्‍याचें मनोरथावर वांचणें, त्‍याचें उपासावर मरणें   कोणावरहि जो प्रीति न करी, त्‍यावर कोणी लोभ न धरी   आपना वही जो आपने काम आवे   जो मनुष्‍य कर्जदार, त्‍याला नेहमी शब्‍दमार   चांगले करी, त्‍याचें भय न धरी   शहाण्याचा व्हावें चाकर पण मूर्खाचा होऊं नये धनी   जेविल्‍लेकडे दोनि येवजूं नये   नये   अल्प भाग्य अभिमान, त्याच गर्वै त्याचें मरण   आईजी राणी, बाईजी राणी, तोंड धुवायला कोण देणार पाणी   जो काम लोभ दूर सारी, तो सुखें वर्ते देहधारी   अगोदर खाईल मग तोंड धुवील   जो दुसर्‍यावरी विश्र्वासला, त्‍याचा कर्याभाग बुडाला   समुद्र पाठीवर घ्यावा, तोंडावर घेऊं नये   एक (एका) पावसाक एक सात्तें पिंदु नये   (जो) घोडा खुशीने भार घेतो त्‍यावर सर्व पडतो   आपणा लागे काम। वाण्या धरीं गूळ। त्याचें यातिकूळ। काय किजे।।   ज्‍याचा दर्या, त्‍याचें वैभव   तळें पाहून रेडयाला सोडूं नये, महारवाडा पाहून महाराला सोडूं नये   एका दिवसाचें सुख, त्याचें दुणें होय दुःख   कोणी आपले दोष न छेडी, त्‍याचें पुन्हां आचरण करी   करील त्‍याचा कारभार, मारील त्‍याची तलवार, राखेल त्‍याचे घर व खपेल त्‍याचें शेत   वाटेचा वाटसरु, त्याचें नशीब कशाचें थोरु   दोहों सशांचे लागतां पाठीं, एकहि नये हातीं   समुद्राच्या खार्‍या पाण्यानें तोंड धुवून ये   जो भ्रमण करतो, त्‍याला संसार नसतो   पोर आणि ढोर दुसर्‍यावर विसंबूं नये   सारा गांव शेती आणि कण नये हातीं   तोंडाला तोंड देणे   उंदड झाला कहर, तरी सोडूं नये शहर   तणा घराचानें उज्‍जानें खेळ नये   माम्या मावशा आहे पण आईची सर कोणा नये   सर्व भेटावें पण लंगोटीयार भेटूं नये   धांव धांव, जो बेध लिखासो पाव   शहाण्याचे खावे जोडे पण मूर्खाचे खाऊं नये पेढे   अंगीं असतां पराक्र, करूं नये हलकें काम   अंगीं भरलासे ताठा, बळणीं नये जैसा खुंटा   अधमाला हातांनीं भरवावें त्याच्या तोंडी लागूं नये   अधिक उणें ताणूं नये ताणल्यानें पडतें फाटफाट   अधिर्‍याचें घेऊन कर्जबाजार्‍याला देऊं नये   अधोर्‍याचा रीण अवकळ्याची चाकरी कधीं करुं नये   अनेक कल्पना मनीं करी त्याचें एकहि सत्य न घडे तरी   अन्न जळ अंधारांत घेऊं नये   अनोळख्याला भाकरी द्यावी पण ओसरी देऊं नये   अपुत्रिकाचें अन्न खाऊं नये   अर्धी टाकून सगळीचे मागें लागूं नये   अर्धी टाकून सगळीला धांवूं नये   अर्धी सोडून सगळ्यास हात घालूं नये   अर्धी सोडून सगळीच्या मागें जाऊं नये   अवघें एक स्थानीं, ठेवूं नये कदां मानी   अवसान सोडूं नये   असे अंमलाचा जोर, म्हणून जाळूं नये उन्हापाण्यानें घर   आधी गुंतूं नये, मग कुंथू नये   आपण कामास लोटावें, कामानें आपणास लोटूं नये   आपण कामास लोटावें, कामानें आपणांस लोटूं नये   आपणालि प्रतिष्ठा आपणें कर नये   आपलें गमवूं नये, दुसर्‍यावर दोष ठेऊं नये   आपलें मत विचारल्याविना देऊं नये   आपल्या बळें बांधावी कासं आणि कोणाची धरुं नये आस   आपल्या बळें बांधावी (घालावी) कांस आणि कोणाचीहि करूं नये आस   आमंत्रण लटिक्याचें जेविल्याविन्हा सत्य कदापि मानूं नये   आयतें सेवूं नये, कष्टाविणें राहूं नये   आले उरूस, चुकूं नये गुरूस   आशा आशिल्या साधूक, मीश्यो आशिल्या संन्याशाक नंबू नये   उजळमाथा-तोंड   उठा म्हणवरेक बैसू नये, वच म्हणवरेक राबू नये   उदकांतुं रावूनूं मांसळ्यांकडे वैर कर नये   उंदड झाला कहर, तरी सोडूं नये शहर   उंदराच्या पोरानें लोखंडाशी खेळूं नये   उशीर लावूं नये कधीं, धर्म करावा आधीं   ऊंस गोड झाला म्हणून मुळ्यांसकट खाऊं नये   ऋषींचे कूळ आणि गंगेचे मूळ पुसूं नये   एक (एका) पावसाक एक सात्तें पिंदु नये   एकटाच वीर उरला, कोणी नये सामन्याला   एक तोंड करणें   एकानें गाय मारली तरी दुसर्‍याने वासरूं मारूं नये   एकानें गाय मारली म्हणून दुसर्‍यानें वासरूं मारूं नये   एकानें गाय मारली म्हणून दुसऱ्यानें वासरूं मारूं नये   एकानें दांडा उचलला म्हणून दुसर्‍यानें धोंडा उचलूं नये   एकाशीं स्नेह तर एकाशीं बिघाड, एकदांच सर्वांशी कज्जा करूं नये   ऐकून घेत नाही, त्याला सांगू नये काहीं   ओसाड गांवीं राहूं नये आणि जात पुसल्यावांचून पाणी पिऊं नये   कुत्र्याचे तोंड   कुत्र्याचें तोंड   कुत्र्याची मैत्री, लाडांत आले तर तोंड चाटणार व रागावलें तर लचका भरणार   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP