Dictionaries | References

जो मनुष्‍य कर्जदार, त्‍याला नेहमी शब्‍दमार

जो मनुष्‍य ॠणकरी असतो त्‍याला नेहमी दुसर्‍याचा वाक्‍प्रहार सहन करावे लागतात.

Related Words

जो घाबरतो तो रानभरी होतो   खाजवील त्‍याला खरूज, भोगील त्‍याला संपदा   जो भ्रमण करतो, त्‍याला संसार नसतो   जो काम लोभ दूर सारी, तो सुखें वर्ते देहधारी   आळसानें जो घेरतो तो मढ्यासारखा दिसतो   नेहमी   ज्‍याला नाहीं काज, त्‍याला पृथ्‍वीचें राज   ज्‍याचें मन त्‍याला ग्‍वाही देतें   जो उशीरानें उठे, त्‍याचें काम शेष सांठे   जो दुसर्‍यावरी विश्र्वासला, त्‍याचा कर्याभाग बुडाला   अल्प मनुष्य कोपे, लहान भांडें लौकर तापे   मध्येंच टाकी कार्याला, आरंभशूर म्हणती त्याला   ज्‍यानें केसकरणी गिळल्‍या त्‍याला बोडकीचा काय पाड   अति ऊ त्याला खाज नाहीं आणि अति ऋण (देणें) त्याला लाज नाहीं   ज्‍याचें जळे, त्‍याला कळे   मनुष्य पाहून शब्द टाकावा व झाड पाहून घाव टाकावा   बेडकाला डबकें, त्याला जग पारखें   फुकटचें खाय, त्याला सस्त महाग काय   हिरा ठेवितां ऐरणीं l वांचे मारितां जो घणीं तोचि मोल पावे खरा l करणीचा होय चुरा ll   जो स्‍वतः नम्र, तो हुकूम करण्याला योग्‍य   जमीन पाहावी कसून, आणि मनुष्‍य पाहावें बसून   जो कोणी हांक मारी, त्‍याला प्रसन्न कावेरी   गुरांना गोठाच आवडत असेल तर त्‍याला यजमान तरी काय करील   जो   जो जन्म देतो, तोच भाकर देतो   ज्याचा जो व्यापार। तेथें असावें खबरदार।   जो असे अविचारी, तो काय न करी   जो हंडीमें होगा, सो रकाबीमें आवेगा   व्यवहार-व्यवहार ज्ञान हें मनुष्य जीविताचें मुख्य अंगा आहे   गोड पाण्यातला मासा तोंडाला गोड लागला की, पाण्याच्या एका कोंडीतून दुसर्‍या कोंडीत जायला मनुष्‍य उत्‍सुक होतो   जो सरावा पडला, तो स्‍वभावच जडला   जो राहे देवाच्या निर्धारी, तो जन्म मृत्‍यूला दूर करी   जो तो आपापले घरचा राजा   जो गुण बाळा, तो गुण जन्मकाळा   जो नजर न आवे, सो भुलजावे   धांव धांव, जो बेध लिखासो पाव   घोडा जेरबंदी, मनुष्‍य संबंधी (समजावा-जाणावा-ओळखावा)   तरवारिच्या धारेपुढे राव येत, पोण जिभेपुढे राव न जो   खोट्याचे मढें तीन शेज पडे, त्‍याला कोण रडे?   हौसेनं केला वर त्याला भरला हिंवज्वर   तेल जळे, पीडा टळे, पण ज्‍याचे जळे त्‍याला कळे   ज्‍याचें असेल मढें, त्‍याला येईल रडें   ज्‍याचे त्‍याला, आपल्‍याला उठाठेव कशाला   मालमत्ता-मालमत्तेचा सांठा, त्याला हजारों वाटा   आळसाची चाल इतकी मंद असते कीं, संकटें त्याला तेव्हांच गांठतात   मूळचाच शहाणा, त्याला फुटला पान्हा   हिस्सा-हिश्शाचा हिस्सा, हिंवर चिंचेचा भाचा आणि त्याला आला उल्हासा   पैची जखम त्याला पंधरा आण्याची मलम पट्टी   ज्‍याचा माल त्‍याला हाल (त्‍याचे हाल), कोल्‍हीं कुत्री पडली लाल   बाळ दाणा आणि त्याला चाबूक नजराणा   अति भूक लागे ज्याला कालवणहि नको त्याला   आग लागते झोंपडा, जो निकलेसो सार   आपणा म्हणती जो शहाणा, तो पहिला मूर्ख जाणा   आपना वही जो आपने काम आवे   आपले मनाचा जो धनी, तोच धनी खरा जनीं   आंब्याला मोहर दाटला, नशीबानें येती फळें त्याला   आळसानें जो घेरतो तो मढ्यासारखा दिसतो   कुणब्‍याला जो म्‍हणेल आप, त्‍याचा गाढव बाप   कपलांतलें ब्रह्मदेवाच्यान सुद्धां काढुं न जो   कर्जदार   काळ करित तें कोणाच्यान कर न जो   काळ्या डोईचें मनुष्‍य   कोणावरहि जो प्रीति न करी, त्‍यावर कोणी लोभ न धरी   चवळा (चवळी) कहे मेरी लंबी फळी, जैसी खेळी चंपाकी कळी। जो मुझको छे महिने खाय, उसके फूल गंगाजी जाय।।   चांगले करी त्‍याला कोण बोल   जे कां रंजले गांजले। त्‍यासी म्‍हणे जो आपुले।।   ज्याचा जो व्यापार। तेथें असावें खबरदार।   ज्याचा जो व्यापार तो त्यांनींच करावा   ज्‍याची कळकळ त्‍याला   जसें काळचक्र फिरतें, तसें मनुष्‍य वागतें   जो   जो अक्षरशत्रु, त्याला पुष्कळच शत्रु   जो अर्थ संपादिला तो श्वानवत्‌ रक्षण करावा   जो असे अविचारी, तो काय न करी   जो आईला आंचवला, त्‍याचा जन्म फुकट गेला   जो आभाळावर थुंके, तो आपल्‍याच तोंडावर थुंके   जो आहे बहू भोळा, त्‍यावर ठकाचा डोळा   जो इजार करील, तो भोंक ठेवील   जो ईश्र्वरास मानतो, तो धर्मात्‍मा असतो   जो उदकांत देंवना, तो व्हाण काडिना   जो उशीरानें उठे, त्‍याचें काम शेष सांठे   जो उसने मागतो, तो दुःखी होतो   जो करूं इच्छी लोकांचा घात, त्‍याचा शास्‍ता जगन्नाथ   जो करतो तो खाड्यांत पडतो   जो करी सदा धंदा, त्‍याचा लाभ असे बंदा   जो कळ सहन करतो, तो एक वेळ दुःखी होतो   जो काम लोभ दूर सारी, तो सुखें वर्ते देहधारी   जो कोणी हांक मारी, त्‍याला प्रसन्न कावेरी   जो खाई आंबा, तो सोशी ओळंबा   जो खायगा खाक, उसकी होयगी राख   जो गुण बाळा, तो गुण जन्मकाळा   जो गरजता है, सो बरसता नही   जो गुलाम घरीं, त्‍याला जगांत कोण विचारी   जो गुळानें मरतो, त्‍याला विष कशाला   जो गुळाने मरतो त्‍यास विष कशास?   जो घाबरतो तो रानभरी होतो   (जो) घोडा खुशीने भार घेतो त्‍यावर सर्व पडतो   जो चढेगा, सो गिरेगा   जो चढेल, तो पडेल   जो जन्म देतो, तोच भाकर देतो   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP