Dictionaries | References

ठेवी पोट साफ, पाय उष्‍ण, नेहमी गार मस्‍तक जाण, मग वैद्याची गरज सोड, हित तेंच समज

नेहमी कोठा साफ ठेवला, पायांना शेक दिला, मस्‍तक थंड ठेवले तर वैद्याची गरज लागत नाही व अशा वागण्यांत आपलाच फायदा आहे. Keep the bowels open, the head cool and the feet warm
and a fig for physician. -सवि २०६५.

Related Words

ठेवी पोट साफ, पाय उष्‍ण, नेहमी गार मस्‍तक जाण, मग वैद्याची गरज सोड, हित तेंच समज   पोट तडीस लागणें   पाठ पोट सारखें होणें   पोट सुटणें   गळ्यात तंगड्या-पाय येणें   पोट पाताळास-रसातळास जाणें   जळता पाय जाळणें   भकाट-टी-पोट भकाटीस जाणें   जो मनुष्‍य कर्जदार, त्‍याला नेहमी शब्‍दमार   पाय उतारार्‍यां आणणें-येणें   आत्माराम गार करणें   दुखतें पोट, म्हणे कवाड लोट   पापानें पाय धुणें   माधुकरी-माधुकरीचें आणिलें आणि अर्धें पोट भरिलें   देड बुदवंताक पोट रितें   आधीं पिठोबा मग विठोबा   साफ-साफ करणें   झाड थोडें वेरवी, मग तें कापवी   लबाडीवर पोट भरणें   गरज   आधीं पाणी पिणें, मग जात पुसरणें   अगोदर खाईल मग तोंड धुवील   गार होणें   जेवण दुसर्‍या गेलें, तरी पोट आपणा मेलें   मूठ दाबणें-चेपणें-गार करणें-भरणें   पावसाचें पोट फुटणें   पाय पडल्यार मुय काय मरचीना   पांगळाक पाय आयले, गुवांक पडले   पायांत पाय, त्याचा जन्म व्यर्थ जाय   दाढी धरून टांचा, पाय तुडविणें   गरज चालविण-पुरविणें   दांत कोरल्यानें पोट भरत नाहीं   देवाला द्यावे कण, घ्यावे मग   तिसरा पाय   वाटेचा पाय-वाटेचें पाऊल आड वाटेस पडणें   गरज सरो, वैद्य मरो   उरले (लोक) त्यांनी मोडले तेंच घडावें   अभिमान आणि अज्ञान, तरुणपणीं नासाडी जाण   शिरीन् ‍ गार   गरज लागती, लज्‍जा दूर होती   नांव ठेवी लोकाला, शेंबूड आपल्या नाकाला   सप्तसमुद्र शोधून गार मिळविली   शेजीनें दिलें बोट, त्यानें काय भरलें पोट   गोर्‍ह्याच्याने शेत आणि पोराच्याने संसार होता तर मग काय   हात-पाय रावले, कितें करुं बायले?   चोर आले घरी मग मी गेलें माहेरीं   पोट भरलें म्हणजे उंबर कडू   आपले मांडी (गांडी) खालचे गेलें, मग त्यावर एक बसोत की दोन बसोत   आधी खेळीमेळी, मग गदारोळी   सख्या सासूला लागला पाय, मामेसासू रागानें जाय   अति गरीब आणि अति द्रव्यवान यांस बुद्धि देतां न घेत जाण   अधम - अधमाची कृती गरज शिकविती   अंधळ्याचे स्त्रीला चट्टीपट्टी हवी कशाला, अंधळ्याच्या बायकोस नट्ट्यापट्ट्याची गरज नाहीं   अधिकांत अधिक लोकांचें अधिकांत अधिक हित   अनसोलें पोट   अर्द हांव जाण, अर्द शेजारचो रवळु जाण   असतां लहान, थोरा अडवी जाण   आट आय, नव व्यय, मागिरी कोणाचेइ धरि पाय   आधी कष्ट, मग फळ   आपल्या गॅलें जेवचें आनि लॉका गॅलें घेवचें, कसली गरज?   आंब्याची गरज, आमसुलानें नाही पुरवत   आर्जवी मंडळीहून, आत्मप्रीति अधिक जाण   उमज समज   उल्लाचाक कळ्ळेलो उत्रांमोल जाण   उष्ण   ऊंस गोड, मुळ्या सोड   कुत्र्याचे पाय   (कुत्र्या) मांजराचे पाय   कल्हईकर-गर-गार   कशांत काय आणि फाटक्‍यांत पाय   काढता पाय   खटपटीवीण प्रतिष्‍ठा जाण   खरे बोलणाराला शपथेची गरज नाहीं   गरज   गरज चालविण-पुरविणें   गरज पडणें   गरज पडली म्‍हणजे अक्‍कल सुचते   गरज लागे त्‍या वेळे, मित्राची परीक्षा कळे   गरज लागती, लज्‍जा दूर होती   गरज सरो, वैद्य मरो   गरज होणें   गरीब गाय, आणि पोटांत पाय   गरीब गाय, गळ्यांत पाय   गार होणें   गोगलगाय, (अन्‌) पोटांत पाय   गोडमें गोड गरज, और कडूमें कडू करज   घिरटीस आणि बायकोस वारंवार गरज लागते   जिल्हेगर-गार   जो जो जयाचा घेतला गुण, तो तो म्‍यां गुरु केला जाण   ठेवी   तृणाची गरज-चाड   तमासगीर-गार   तिसरा पाय   देऊन फेडी लोकांचें कर्ज, राहील तें तुझें समज   देवाला द्यावे कण, घ्यावे मग   धाय, धाय करम लिखा सो पाय   नेहमी   नाकावर पाय देणें   प्रपंची जो सावधान, तोच परमार्थ करील जाण   पाय   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP