Dictionaries | References

बम्मन-बम्मनकी गई बछडी, रावणकी गई लंक, दोनो दुःख समान है, ओ राजा ए रंक

( हिं.) ब्राह्मणाची पाडी व रावणाची लंका गेल्याचें दोघांसहि सारखेंच दुःख होतें. कारण ब्राह्मण दरिद्री असतो व रावण राजा होता. तु ० -गरीबाचें गेलें घोंगडें गरीब पडलें उघडें. गरीबाची घोंगडी तीच त्याची शालजोडी.

Related Words

राजा   ओ कां ठो   दुःख वेशीस बांधणें   निर्बळाचें बळ राजा   अनागोंदीचा राजा   ओ कां ठो करतां न येणें   दुःख शोका वाद्य गान, चित्तास वाटे समाधान   ओ का ठो न करतां येणें   भट करीत ती अमाश्या, आणि राजा ठरयत ती दिशा   दैवानें-कर्मानें-प्रारब्धानें ओ देणें   बछडी   डोंगरास दुःख आणि शिंपीभर औषध   एक नन्ना म्हणती, आलें दुःख निवारती   राजा करील ती पूर्व (दिशा)   आपल्या गॅल्या मरण विघ्नसमान, आनी दुसर्‍या गॅलॅ मरण वाड्डीके समान   आपना वकर आपने हात है   सुखामागें दुःख आहेच   राजा बोले दळ हाले, काजी बोले दाढी हाले   गुरूं काढतें भूक आणि मूल (पोर) काढतें दुःख   आपलें दुःख विघ्नासमान, दुसर्‍याचें दुःख लग्नासमान   आपना घर दूरसे सुझतां है   नफा दिसता है, मुद्दल घुसता है   गडमें गड चितोडगड और सब गढैया है, तालमें ताल भोपालताल और सब तलैंया है   सुखाचा राजा, रोडगा ताजा   यथा राजा तथा प्रजा   दिलपर दिल ऐना है   नंगेमे खुदाभी डरता है   पके बडके तले, मरणेवाले है   आप दुःख भारी, परदुःख शीतळ   राजा उदार झाला, हातीं भोपळा दिला   पोटाचें दुःख काढणें-सोसणें   बछडा-बछडा खुंटेके बळ नाचता है   ए॥   अंधेके आगे सोये, दोनो दिदे खोये   राजा बोले दळ हाले, काजी बोले दाढी हाले   मारमारके जाय, फताहदाद इलाही है   जहांके मुरदे वहांही गाडते है   उंट बडबडातेही लादते है   नानक (कहे) नन्हे होईजे जैसी दूब, और घांस जर जात है दूब खूब की खूब   आग पानीको हाडवैर है   सासूचें अवघड ठिकाणीं दुःख आणि जांवई वैद्य   मुफलस-मुफलससे सवाल हराम है   जो तो आपापले घरचा राजा   जबान तले जबान है   राजा बोले दळ हाले, गरीब बोले दाढी हाले   राजा लुटी जरी प्रजाजनाला   आज है सो कल नही   राजा मेहेरबान, गद्धा पेहेलवान   दियाही आडे आता है   एक एक मुस्किलके, हजार हजार आसान रखे है   अडचणींचे दुःख   अंधेर नगरी बेबंद राजा, अंधेर नगरी बेबंद (बेबूझ) राजा टक्काशेर भाजी और टक्का शेर खाजा   अंधळें नगर चौपट राजा टक्का शेर भाजी टक्का शेर खाजा   अंधळ्यांत काणा राजा   अंधोके गांवमे काना राजा   अनागोंदीचा राजा   अल्ला दोमेसें एक देवे तो कबूल है   अल्ला यार है बेडा पार है   अवघड जागीं दुःख आणि जांवई वैद्य   आदमी का सैतान आदमी है   आपने आपने ख्यालमे सबही मस्त है   आपने बछड्येके दांत कोसोसे मालूम होते है   आपना घर दूरसे सुझतां है   आपना वकर आपने हात है   आपल्या गॅल्या मरण विघ्नसमान, आनी दुसर्‍या गॅलॅ मरण वाड्डीके समान   आपल्या गांवचा राजा बळी   आपल्या घरचा चोर राजा   आपल्या घरचा थोर-राजा   आरंभी आशेचे सुख, दुःख   आळशांचा मायबाप-राजा   इंग्रजी दुःख   उद्योगानें सुख, रिकामपणीं दुःख   उभयपक्षीं-समान      एक मच्छली सारी झीलको गंदाती है   एका दिवसाचें सुख, त्याचें दुणें होय दुःख      करी भूमी उत्‍पन्न, तेणें राजा रंकाचे पोषण   काजीजी दुबले क्यौं? तो दुनियाकी फिकीर लगी है   कानमें तेल डाल बैठे है   काळजाच्या पाठीं राजा, सुखदुःखें भोगी प्रजा   कोठें राजा, कोठें पोतराजा   खुदाके घरसे फिर आये है   गई   गरीब बोले, दाढी हाले, राजा बोले, दळ हाले   गाढव जसा मुगुटधारी, तसा राजा निरक्षरी   गोळे मारतां सुख, पण हिशेब देतां दुःख   घरीं नाहींत तुटक्‍या बाजा, भाऊ माझा बडोद्याचा राजा   जबान तले जबान है   ज्‍याचे अंगी सामर्थ्य तो राजा   जसा राजा, तशी प्रजा   जहांके मुरदे वहांही गाडते है   जहां सुई नही जाती, वहां मुसली चलाती है   जात खुदाकी बेअयब है   जो तो आपापले घरचा राजा   तूं इमानसे गाव, हम सोता है   दुःख   दया धर्मका मूळ है   दैवानें-कर्मानें-प्रारब्धानें ओ देणें   दुष्टाचरणी मनुष्याला अंतीं दुःख   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP