Dictionaries | References

मूर्खाचें अंतःकरण, उथळ असतें जाण

मूर्ख मनुष्याच्या मनांत कांहीं राहात नाहीं.

Related Words

जाण   अंतःकरण   उथळ   उथळ बुडाचा   अथांग पाणी हें नेहमीं भीतिदायक असतें   मूर्खाचें अंतःकरण, उथळ असतें जाण   उथळ पाण्याला खळाळी फार, खोल नदीची गति मंदवार   अंतःकरण जळणें   मनीं जाण होणें   वाघ आणि मोर यांचें सख्य असतें   उथळ पाण्याला खळखळ फार   उथळ माथ्यानें वावरावें आणि खरे बोलावें   अल्प धन थोर मन, नाश न होय स्वहित जाण   प्रपंची जो सावधान, तोच परमार्थ करील जाण   जाण   अनुभव नसतांची जाण व्यर्थ पुस्तकी ज्ञान   उथळ पाण्याला खळाळी फार व दुबळें माणसास बढाई फार   दारूबाज ह्याचे अंगावरील वस्त्र व बैलावर बांधलेलें शास्त्र सारखेंच असतें   वर-वरपक्षाचें पारडें जड असतें   ठेवी पोट साफ, पाय उष्‍ण, नेहमी गार मस्‍तक जाण, मग वैद्याची गरज सोड, हित तेंच समज   अर्द हांव जाण, अर्द शेजारचो रवळु जाण   बहुत-बहुत करावें राजकारण । परंतु परपीडीं नसावें अंतःकरण ।   गोड शब्‍दे करून, मूर्खाचें होय मनरंजन   कर्ज देऊन हरणें, हें मूर्खाचें खेळणें   कबूल करून ते न देणें, हे मूर्खाचें संतोष पावणें   मूर्खाचें बोलणें, तरंगाप्रमाणें   आळस तो रोग जाण, तेणें जीवित्व होय क्षीण   जन्म देणें सोपें असतें, परंतु जौपासना करणें तितकें सोपे नसतें   असतां वय लहान, बोल मोठे जाण   ज्‍याचा अंत गोड, तें चांगलेंच असतें   जो जो जयाचा घेतला गुण, तो तो म्‍यां गुरु केला जाण   नव जाण मोच्यांनी उदक पिले, एकलो कसा आनवाळो उरतलो?   धा जाण आवयक कोण रडनार   अभिमान आणि अज्ञान, तरुणपणीं नासाडी जाण   राळ्या एवढें असतें आणि थाळ्या एवढें सांगतें   आत्याबाईला मिशा असत्या तर काकाच (मामंजी) म्हटले असतें   सुवेळ-सुवेळीं दाम, दुप्पट जाण   आर्जवी मंडळीहून, आत्मप्रीति अधिक जाण   बालपण-बालपण हें मनुष्याच्या पितृस्थानीं असतें   उल्लाचाक कळ्ळेलो उत्रांमोल जाण   अभिमानाचें घर खालीं असतें   असतां लहान, थोरा अडवी जाण   अनुभव मूर्खा शिकवी ज्ञान न शिके तो शतमूर्ख जाण   खटपटीवीण प्रतिष्‍ठा जाण   जेथें विष असतें तेथेंच त्‍याचा उतारा सांपडतो   हंसालागीं जें मिष्टान्न । तें न हंसीलागी जाण ॥   अति गरीब आणि अति द्रव्यवान यांस बुद्धि देतां न घेत जाण   एक भय दोन जागा असतें   तारूं काठावर असतें तेव्हां परीक्षा काय होणार   अंतःकरणीं उपकारस्मरण हीच कृतज्ञता जाण   अंतःकरण   अंतःकरणीं उपकारस्मरण हीच कृतज्ञता जाण   अति गरीब आणि अति द्रव्यवान यांस बुद्धि देतां न घेत जाण   अथांग पाणी हें नेहमीं भीतिदायक असतें   अंधळ्या कारण दीपाचें न पडे जाण   अनुभव नसतांची जाण व्यर्थ पुस्तकी ज्ञान   अनुभव मूर्खा शिकवी ज्ञान न शिके तो शतमूर्ख जाण   अभिमान आणि अज्ञान, तरुणपणीं नासाडी जाण   अर्द हांव जाण, अर्द शेजारचो रवळु जाण   अल्प धन थोर मन, नाश न होय स्वहित जाण   असतां लहान, थोरा अडवी जाण   असतां वय लहान, बोल मोठे जाण   आर्जवी मंडळीहून, आत्मप्रीति अधिक जाण   आळस तो रोग जाण, तेणें जीवित्व होय क्षीण   उथळ   उल्लाचाक कळ्ळेलो उत्रांमोल जाण   एक भय दोन जागा असतें   खटपटीवीण प्रतिष्‍ठा जाण   ज्‍याचें त्‍यास प्रिय असतें   जाण   जो जो जयाचा घेतला गुण, तो तो म्‍यां गुरु केला जाण   ठेवी पोट साफ, पाय उष्‍ण, नेहमी गार मस्‍तक जाण, मग वैद्याची गरज सोड, हित तेंच समज   दारूबाज ह्याचे अंगावरील वस्त्र व बैलावर बांधलेलें शास्त्र सारखेंच असतें   धा जाण आवयक कोण रडनार   नव जाण मोच्यांनी उदक पिले, एकलो कसा आनवाळो उरतलो?   प्रपंची जो सावधान, तोच परमार्थ करील जाण   पोराचें चांगलें भाषण, आनंदवितें अंतःकरण   मनीं जाण होणें   वर-वरपक्षाचें पारडें जड असतें   सुवेळ-सुवेळीं दाम, दुप्पट जाण   हरहर म्हण्टले जायते जाण आसात, खणिक उडी मारतलो कोण आसा ! हरहर म्हणपी जायते असत पण खणींत उडी एकल्यानच मारुक जाय   हंसालागीं जें मिष्टान्न । तें न हंसीलागी जाण ॥   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP