Dictionaries | References

सूर्य शिळा, अग्नि ओवळा, आणि गंगा पारोशी म्हणतां येत नाहीं


सूर्य कधींहि थंड होत नाहीं म्हणून तो शिळा म्हणतां येत नाहीं. अग्नि पाहिजे त्या जातीचा, हवा त्या ठिकाणचा असला तरी तो सर्व जातींत धकतो. सबब त्यास ओंवळा म्हणता येत नाहीं. आणि ज्या पाण्यानें पारोशीपणा नाहींसा होतो, तेंच जीचें रुप आहे अशी गंगा पारोशी म्हणतां येत नाहीं. तीर्थोदकंच वन्हिश्र्च नान्यतः शुद्धिमर्हतः l भवभूति उत्तररांम.

Related Words

अग्नि   सूर्य शिळा, अग्नि ओवळा, आणि गंगा पारोशी म्हणतां येत नाहीं   द्रव्याचा उपभोग घेत नाहीं, त्यास लक्ष्मी शोभत नाहीं   मुसळास-मुसळाशीं गांठ पडत नाहीं   स्वतः मेल्यावांचून स्वर्ग दिसत नाहीं   गुह्य ठेवण्याची नाहीं युक्ति, तर राज्‍य चालविण्याची भ्रांति   पहार्‍याला संत्री आणि राज्याला (राजाला) मंत्री   सगळा गांव बाबाचा, आणि कोणी नाहीं माझ्या कामाचा   मृत्यू बहीरा आहे, तो कोणाची तक्रार ऐतक नाहीं   नाहीं धरायला डहाळी, नाहीं धरायला मुळी   दैवाचा फटका, नाहीं अद्यापि ठाउका   असेल मालक शेती तर होती, नाहीं तर माती   माधुकरी-माधुकरीचें आणिलें आणि अर्धें पोट भरिलें   मानणें-मानला तर देव, नाहीं तर दगड धोंडा   दृष्टीआड सृष्टि आणि वस्त्राआड जग (जन) नागवें   गोठणचं गाईल आणि घरांतली जाईल, द्याल तितका मार खाईल   मेल्याविणा स्वर्ग दिसत नाहीं   सगळ्याचा वायदा चालतो पण पोटाचा वायदा चालत नाहीं   सुकुमार बिबी आणि चाबका जोगी, चाबुक तुटला पण वळ नाहीं उठला   चूल आणि मूल   तिळभर करावें आणि डोंगरभर गर्जावें   बाईल गेली यात्रेला आणि लौकरच आली घराला   फुटकी कांच नी गेली पत, पुन्हां येत नाहीं   जगाशीं झगडल्‍याशिवाय मनुष्‍यपण येत नाहीं   आरशांत पाहणाराचे तीन प्रकारः नर, वीर आणि वानर   चोर तो चोर आणि-आणखी शिरजोर   करंगळीची कळ, अंगठ्याला येत नाही   तळाशी पोहोचल्‍याशिवाय वर बुडबुडे येत नाहीत   दैव आलें द्यायला अन्‌ पदर नाहीं घ्यायला   नाकांत नाहीं कांटा, दिमाख मोठा   हाताचा हताळ पुरवतो पण तोंडाळ पुरवत नाहीं   गृहस्‍थाश्रम झेपत नाही, संन्यास पाळत नाहीं   जित्‍या नाहीं गोडी, मेल्‍या बंधने तोडी   मना एवढा ग्वाही, त्रिभुवनांत नाहीं   आले मी नांदायला, अन् मडकें नाहीं रांधायला   घडी मोडली ती सुधारणें नाहीं   मनाची नाहीं, पण जनाची तरी ठेवावी   आपलें नकटें आणि लोकांचें चोखटें   बाभळीचा कांटा, पुढें तिखट आणि मागें पोंचट   आपली हाण (हानि) आणि जगाची मरमर   आपलें नकटें आणि लोकांचे चोखटें बरोबर आहे   कैलास कंटाळे तों गाणें, आणि कान फाटेतों लेणें   कामाला नडी आणि रिकामपणाला घोडी   कामापुरता मामा आणि ताकापुरती आजीबाई   सगळा स्वैंपाक तयार झाला आणि विसरली मिठाला   सोनें केलें देवानें आणि सोन्याचा देव केला माणसानें   सारा गांव शेती आणि कण नये हातीं   कावळे दावो गेलो आणि उजवो गेलो सारखंच   गाय अपवित्र आणि शेपूट पवित्र   कुणब्‍याची बेटी आणि गव्हाची रोटी   अग्नि II.   अग्नि VI.   इच्छा काय आणि झाले काय   उद्योगाचे अंतीं, (द्रव्य) भूषण आणि कीर्ति   करूं जावें एक आणि होतें भलतेंच   घोडा मेला म्‍हणून गाढवाला नाहीं सुतक येत   जुन्याला लाथा आणि नव्याच्या चरणीं माथा   जमीन पाहावी कसून, आणि मनुष्‍य पाहावें बसून   तुटलें मन आणि फुटलें मोतीं सांधत नाहीं   तापल्‍या पाण्यास चव नसते-येत नाहीं   दुधाला साय आणि ताकाला पाणी   दिवसां भागला आणि रात्रीं निजला   पाण्यांत पडल्याशिवाय पोहायला येत नाहीं   भेटीला आला आणि वेठीला नेला   मुढा-मुढा माकोजी आणि नकटा टिकोजी   लाडका लेक आणि दोघांत एक   ह्या बोटाची वेदना त्या बोटास येत नाहीं   हां हां म्हणतां   हां हां म्हणतां करणें   हिंव-हिंव भरलें चंद्राला आणि ताप भरला सूर्याला   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP