Dictionaries | References

सोन्याचा कांहीं गुण, सोनाराचा कांहीं गुण

फलाचें श्रेय थोडथोडें प्रत्येकाला आहेच. कार्यसिद्धीला निरनिराळे गुण लागतात. -निशाप्र. २६२.

Related Words

सोन्याचा कांहीं गुण, सोनाराचा कांहीं गुण   सहा गुण   गुणापसून गुण उत्‍पन्न होतात   मूर्ख कांहीं सुचवितो, सुज्ञा उपयोग होतो   गुण उधळणे   दुसर्‍यागेले सोदी गुण, आपणागेले पळे अवगुण   दैव-उदय झाल्यावीण, प्रगट होत नाहीं गुण   पवळ्याजवळ (शेजारीं) ढवळा बांधला वाण नाहीं पण गुण लागला   शेटीचोय गुण आनी काना चोय गुण   पैसे कांहीं झाडाला लागत नाहींत   गुण उधळणें-पसरणें-पाघळणें   गुण घेणें   जे गुण बापाचे, ते गुण पोराचे   जो गुण बाळा, तो गुण जन्मकाळा   कांहीं सोन्याचा तर कांहीं सवागीचा गुण असणें   जे गुण बाळे, ते गुण लेंकुरवाळे   गुण   सोन्याचा धूर निघणें-पाऊस पडणें   लाज नाहीं मना, कोणी कांहीं म्हणा   आपले गुण पाघळणें   ती गुण   आधी उंबरा सोन्याचा होऊं दे, मग ठेंच लागली तरी चालेल (मग ठचठचां लागूं दे)   धनी कुंभार असो की परीट असो, गाढवाचे हाल कांहीं चुकत नाहींत   कांहीं आपाचें बळ, कांहीं बापाचें बळ   कांहीं बोलों नये ऐसें   खर्‍याला कांहीं भय नाहीं   घरांत पैशाचा-सोन्याचा धूर निघणें-निघत असणें   दळणारीचा पसा, शिंप्याचा खिसा, सोनाराचा मासा   गुण घेणें-देणें   जांवयाची महती (गुण) लग्‍नात गावी, अध्यक्षाची सभेत गावी   लागता गुण   वेळेचा गुण   नऊ गुण   घटकेचा गुण   सहा गुण   अनेक पिढयापासून लौकिक, स्नेहसंबंध किंवा कांहीं चांगले अथवा वाईट गुण वगैरे असलेला. उदा०   आपले गुण पाघळणें   गुण करणें   गुण काढणें   ती गुण   गुण उधळणें-पसरणें-पाघळणें   गुण घेणें   गुण दाखविणें   गुण सोडणें   अंगावर पडलें ऊन दादला घेतो बायकोचे गुण   असते कडु मात्रा जरी, बहु चांगले गुण करी   कांहीं गुण सोन्याचा, कांहीं गुण सोनाराचा   कांहीं सोन्याचा गुण, कांहीं सवागीचा गुण   कांहीं सोन्याचा तर कांहीं सवागीचा गुण असणें   काव पोरी ऊन, मिळाल्‍याचे गुण   गुण उधळणे   गुण गेला पण वाण राहिला   गुण घेणें-देणें   गुण पडचो जाल्‍यार भाजये पानान पडता   गुण शिकविणें   गुण हे वयावर नसतात   गुणापसून गुण उत्‍पन्न होतात   घडीघटकेचा गुण   घरासारखा गुण, सासू तशी सून   चार महिने झोपेंचें व्रत केले, गुण नाहीं दिला देवानें   जांवयाची महती (गुण) लग्‍नात गावी, अध्यक्षाची सभेत गावी   जे गुण बापाचे, ते गुण पोराचे   जे गुण बाळे, ते गुण लेंकुरवाळे   जेथे गुण तेथें आदर   जो गुण बाळा, तो गुण जन्मकाळा   जो जो जयाचा घेतला गुण, तो तो म्‍यां गुरु केला जाण   झांकले माणिक, बुद्धि-गुण आणिक   टंगळमंगळ भाव त्‍याला अमळ अमळ गुण   ढबळ्याजवळ बांधला पोवळा, वाण नाहीं पण गुण लागला   ढवळ्याशेजारी बांधला पोवळा, वाण नाही पण गुण लागला   ढवळ्याशेजारीं बांधला पवळा, वाण नाहीं पण गुण लागला-लागतो   तये वेळेचा तो गुण   दुसर्‍यागेले सोदी गुण, आपणागेले पळे अवगुण   दैव-उदय झाल्यावीण, प्रगट होत नाहीं गुण   द्रव्य अधिक मानतात ते गुण कमी जाणतात   धारजिण गुण   न जावें सुंदरपणावर, आधीं गुण श्रवण कर   पवळ्याजवळ (शेजारीं) ढवळा बांधला वाण नाहीं पण गुण लागला   पांचीं गुण तो पन्नाशीं गुण   पाटलाची सून अन्‌ बटकीचा गुण   पाटलाची सून, वडारणीचे गुण   लागता गुण   वेळेचा गुण   शेटीचोय गुण आनी काना चोय गुण   सासूचे गुण घे ग सुने, नेसग जुनें दानखडें   सोन्याचा गुण सवागीला   अंगावर पडलें ऊन दादला घेतो बायकोचे गुण   अनेक पिढयापासून लौकिक, स्नेहसंबंध किंवा कांहीं चांगले अथवा वाईट गुण वगैरे असलेला. उदा०   असते कडु मात्रा जरी, बहु चांगले गुण करी   आपले गुण पाघळणें   उपजत गुण   औषध नाहीं, मृत्‍यूस कांहीं   क्षुधित-क्षुधितास अभक्ष कांहीं नाहीं   काव पोरी ऊन, मिळाल्‍याचे गुण   कांहीं गुण सोन्याचा, कांहीं गुण सोनाराचा   कांहीं सोन्याचा गुण, कांहीं सवागीचा गुण   कांहीं सोन्याचा तर कांहीं सवागीचा गुण असणें   गुण   गुण उधळणे   गुण उधळणें-पसरणें-पाघळणें   गुण करणें   गुण काढणें   गुण गेला पण वाण राहिला   गुण घेणें   गुण घेणें-देणें   गुण दाखविणें   गुण पडचो जाल्‍यार भाजये पानान पडता   गुण शिकविणें   गुण सोडणें   गुण हे वयावर नसतात   गुणापसून गुण उत्‍पन्न होतात   घटकेचा गुण   घडीघटकेचा गुण   घरासारखा गुण, सासू तशी सून   चार महिने झोपेंचें व्रत केले, गुण नाहीं दिला देवानें   जे गुण बापाचे, ते गुण पोराचे   जे गुण बाळे, ते गुण लेंकुरवाळे   जेथे गुण तेथें आदर   जांवयाची महती (गुण) लग्‍नात गावी, अध्यक्षाची सभेत गावी   जो गुण बाळा, तो गुण जन्मकाळा   जो जो जयाचा घेतला गुण, तो तो म्‍यां गुरु केला जाण   झांकले माणिक, बुद्धि-गुण आणिक   टंगळमंगळ भाव त्‍याला अमळ अमळ गुण   ढबळ्याजवळ बांधला पोवळा, वाण नाहीं पण गुण लागला   ढवळ्याशेजारीं बांधला पवळा, वाण नाहीं पण गुण लागला-लागतो   ढवळ्याशेजारी बांधला पोवळा, वाण नाही पण गुण लागला   तये वेळेचा तो गुण   ती गुण   द्रव्य अधिक मानतात ते गुण कमी जाणतात   दैव-उदय झाल्यावीण, प्रगट होत नाहीं गुण   दुसर्‍यागेले सोदी गुण, आपणागेले पळे अवगुण   धारजिण गुण   नऊ गुण   न जावें सुंदरपणावर, आधीं गुण श्रवण कर   पवळ्याजवळ (शेजारीं) ढवळा बांधला वाण नाहीं पण गुण लागला   पांचीं गुण तो पन्नाशीं गुण   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.